چکیده

زمینه : با افزایش سفر و ترددهای هوایی، نگرانی‌هایی درباره خطر انتقال بیماری‌های عفونی، به‌ویژه سل، در محیط‌های بسته هواپیما، از طریق گردش هوا یا قطرات تنفسی در پروازهای طولانی‌مدت ایجاد شده است. هدف از این مطالعه شناسایی عوامل مؤثر بر انتقال بیماری سل در سفرهای هوایی و ارائه راهکارهای پیشگیری از انتقال بیماری سل در سفرهای هوایی برای گردشگران می باشد.

روش کار: این پژوهش در سال 1404 به شیوه مروری روایتی انجام گردید. برای دستیابی به منابع، جستجویی در پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed، Scopus  و Web of Science با استفاده از کلیدواژه‌های «سل»، «مایکوباکتریوم توبرکلوزیس»، «گردشگری» و «سفر هوایی» صورت گرفت. معیارهای ورود شامل مقالات اصیل پژوهشی بود که به طور هم‌زمان به دو موضوع «سل» و «سفر هوایی» پرداخته بودند؛ بر این اساس، مقالاتی که تنها یکی از این دو موضوع را پوشش می‌دادند یا در زمره‌ی گزارش‌های خبری قرار داشتند، از فرآیند مطالعه حذف شدند. در نهایت، داده‌های مستخرج از مقالات مرتبط، کدگذاری و طبقه‌بندی شدند.

یافته‌ها: در این مطالعه، ۱۹ مقاله مرتبط از میان ۲۵ یافته‌ی اولیه انتخاب شد. با تحلیل و خلاصه‌سازی داده‌های استخراج‌شده از این مقالات، راهکارهای پیشگیری از انتقال سل در سه طبقه اصلی، اقدامات پیش از پرواز، اقدامات حین پرواز و اقدامات پس از پرواز طبقه‌بندی شدند.

نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که انتقال مایکوباکتریوم توبرکلوزیس (عامل بیماری سل) در پروازهای طولانی‌مدت (بیش از ۸ ساعت) از طریق استنشاق قطرات ریز آئروسل ناشی از سرفه، عطسه‌ و صحبت‌کردن محتمل است. لذا در راستای کاهش ریسک انتقال این بیماری در محیط بسته کابین هواپیما، اتخاذ راهکارهای پیشگیرانه طبقه‌بندی شده جهت مدیریت و پیشگیری از انتقال عفونت، پیشنهاد می‌گردد.

واژگان کلیدی: سل، سفر هوایی، گردشگران، پیشگیری، مایکوباکتریوم توبرکلوزیس

https://jmciri.ir/article-1-3458-fa.html